Author

Nolijka

Browsing

Cześć! Dzisiaj przychodzę do Was z idealną grą dla książkomaniaków! Ta przepięknie wydana gra rodzinna od Rebel, od razu skradła nasze serca i naprawdę bardzo nam się spodobała. Pewnie też dlatego, że kochamy książki i niebawem będę musiała wynająć dom na kolejne, bo już się nam wysypują. Zapraszam!

„Opowiadanki” przeznaczone są dla dzieci od 5 roku życia i dla 2 do 6 graczy. Jedna rozgrywka powinna zająć orientacyjnie 20 minut.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA I WYKONANIE

W środku znajdziemy solidnie wykonaną książeczkę z przeźroczystymi kieszonkami (trzeba na nie uważać, są bardzo delikatne), karty opowieści, mnóstwo kart ze zwierzakami, planszę do punktów i głosowania, żetony oraz znaczniki graczy w 6 różnych kolorach. Gra wykonana jest bardzo porządnie, poza cieniutkimi kieszonkami, do których będziemy wkładać nasze karty. Radzę, aby robiła to osoba dorosła, bo małe rączki mogą to zrobić ciut za mocno i po prostu rozerwać.

O CO W TEJ GRZE CHODZI?

Na początku wybieramy narratora opowieści, którego zadaniem będzie odczytywanie kart (normalnie bierze udział w grze). Naszym zadaniem jest podążanie za wybraną opowieścią z kart i wybieranie pasujących do niej kart ze zwierzętami. Bohaterami będą wyróżnione w tekście postaci, do których jak najlepiej będziemy dopierać zwierzaki. W podstawowym wariancie posłuży nam do tego plansza do głosowania. Każdy z zawodników proponuje swojego kandydata, a podczas głosowania wyłaniamy zwycięzcę i wkładamy go do kieszonki w książce. Jeżeli to nasz bohater zostanie wytypowany, zdobywamy punkt i przesuwamy się po planszy.

W trybie dla najmłodszych graczy, do zabawy potrzebujemy tylko książki i kart i gramy na zasadzie zabawy. Wspólnie wybieramy najbardziej pasujące do fabuły postaci.

PODSUMOWANIE

„Opowiadanki” ogrywaliśmy już wiele razy i za każdym razem świetnie się przy tym bawimy. Zazwyczaj sprawdza się u nas luźny tryb dla najmłodszych i tylko dla zabawy używamy toru do liczenia punktów, bo Lili lubi przesuwać pionki i jest do dodatkowa atrakcja, nawet jeśli nie używamy jej we właściwy sposób. Zaskakują mnie jej wybory zwierzaków, ponieważ zazwyczaj wybrałabym bardzo podobnie. Oczywiście czasem kombinacje są komiczne i otrzymujemy niebywałe połączenia charakterów i wyglądu. Ale przecież chodzi o zabawę, prawda?

„Opowiadanki” polecam każdemu miłośnikowi książek i opowieści, ale oczywiście nie tylko! Gra przeznaczona jest dla dzieci od 5 roku życia, ale w trybie dla najmłodszych spokojnie poradzą sobie już 4 latki. Gra jest przepięknie wydana, ilustracje są cudowne! Nie mogę się na nią napatrzeć i za każdym razem przenosi mnie w fantastyczny świat opowieści. Dodatkowym plusem jest to, że nowe historie możemy stworzyć sami. Nie ma w tym nic trudnego! Wystarczy wyciąć karty w podobnym rozmiarze i stworzyć opowieść. Jest to także świetna alternatywa dla starszych dzieci, które kochają bajki i będą miały możliwość, aby się wykazać i urozmaicić swoją grę.

Cześć! Lubicie wyścigi? Lubicie sporo negatywnej interakcji? Lubicie mieszanie, kombinowanie i losowość? Jeżeli TAK to ta gra będzie dla Was IDEALNA! „Królewski wyścig” od Muduko zdecydowanie zostanie jedną z moich ulubionych gier. Jesteście ciekawi dlaczego? Zapraszam!

Królewski wyścig” przeznaczony jest dla dzieci od 7 roku życia i dla 2 do 4 graczy. Jedna rozgrywka powinna zająć orientacyjnie 15 minut. Jest to gra rodzinna.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA I WYKONANIE

Wszystkie elementy gry są naprawdę solidnie wykonane. Nie ma się tutaj nad czym za bardzo rozwodzić – jest ładnie, dobrze i kolorowo. W środku znajdziemy 5 grubych plansz do naszego wyścigu, pionki biegaczy, 4 kostki, żetony zwycięstwa oraz żetony punktów.

O CO W TEJ GRZE CHODZI?

Gra na pierwszy rzut oka wydaje się prosta i banalna, do zrozumienia w 5 minut. I tak właśnie jest! Rozkładamy planszę według własnego uznania, pamiętając o tym, aby ścieżki się łączyły i aby zawsze na naszym torze wyścigowym znajdowały się trzy jeziorka. Rozkładamy żetony punktów, a żetony zwycięstwa dzielimy równo pomiędzy wszystkich zawodników. Pionki biegaczy ustawiamy na starcie i zaczynamy! Wszystko zależy od naszej szczęśliwej ręki i od kostek, które bywają baaardzo kapryśne. W grze do dyspozycji mamy aż 6 różnych akcji. Jeżeli wyrzucimy takie same akcje, niestety możemy skorzystać tylko z jednej. Czyli czasem bywa tak, że akcji mamy naprawdę niewiele. Większość z tych akcji służy do przeszkadzania i naprawdę uwielbiam je wszystkie. Można kraść żetony zwycięstwa, usypiać przeciwników, wrzucać ich do jeziora i do woli manewrować nimi po planszy (o ile szlachetne i dobrotliwe kości na to pozwolą). Wspaniała gra!

Jako że jest to wyścig, gra kończy się w momencie, kiedy 4 pionki biegaczy danego gracza znajdą się na mecie. Ale weźcie pod uwagę to, że wcale nie oznacza to zwycięstwa. PAMIĘTAJCIE O TYM I NIE DAJCIE SIĘ ROBIĆ TAK JAK JA! Bo wszystko rozchodzi się o punktację, z którą różnie to bywa.

PODSUMOWANIE

Królewski wyścig” od Muduko bardzo przypadł nam do gustu z tego względu, że jest tam wiele negatywnej interakcji. My uwielbiamy takie gry, a w niej jest mnóstwo okazji do tego, aby sobie przeszkadzać. Kiedy w końcu uda się wyjść z jeziorka, to nagle zapadasz w sen. I tak w kółko. Jeziorko, spanko, bieg. Jeziorko, spanko, budzenie, jeziorko. Kradzież monet i nagle okazuje się, że została ci jedna moneta, a punktacja płacze i znowu przegrywasz. W tej grze trzeba być cwanym, przebiegłym, sprytnym, wrednym i złośliwym! A przede wszystkim liczyć na to, że za każdym razem kości będą nam przychylne. Losowość jest tutaj ogromna, bo naprawdę wszystko zależy od kości, a później od nas i jak nimi pokierujemy. Trzeba pamiętać, że możemy kopiować akcje i nie zapominać o tym (zdarzało się!). I trzeba pilnować przeciwnika, aby za bardzo się nie rozbiegł na naszej planszy, bo nagle się okaże, że jesteśmy daleko w tyle i tyle z tego wyścigu będzie. Oczy dookoła głowy, ciche szepty o dobre kości i powinno pójść z górki. Bardzo polecam Wam tę grę, jest bardzo wesoła, prosta i wbrew pozorom nie aż taka szybka. Chociaż pewnie za jakiś czas i po milionie rozegranych partii, zajmie nam w końcu te orientacyjne 15 minut.

Cześć! Jeżeli jesteście miłośnikami mruczących futer, ta gra zdecydowanie się Wam spodoba. Jestem tego więcej niż pewna! Dlaczego? Bo w środku znajdziecie mnóstwo mruczków, które trzeba nakarmić i się nimi odpowiednio zaopiekować. Mowa tutaj o „Najlepszej grze o kotach” wraz z dodatkiem „Pudełkiem Łakoci” od wydawnictwa Foxgames. Zapraszam na recenzję (nie tylko miłośników kotów)!

Najlepsza gra o kotach przeznaczona jest dla 2 do 4 graczy i dla dzieci od 8 roku życia. Jedna rozgrywka powinna zająć około 30 minut.

Najlepsza gra o kotach wraz z dodatkiem Pudełkiem Łakoci wprowadza wariant solo oraz pozwala na rozgrywki do 6 osób.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁEK I WYKONANIE

Pozwólcie (dziękuję :D), że będę pisała o tej grze jak o całości i nie będę rozdrabiała się na dodatek oraz grę podstawową.

Najlepsza gra o kotach jest wykonana bardzo dobrze. Wszystkie żetony są dobrej jakości, karty są w sam raz, a figurka kota prezentuje się wyśmienicie i kocio. W obu pudełkach znajdziemy grube notesy do zapisywania naszych wyników i naprawdę starczą nam one na miliard rozgrywek. Jeżeli gramy w 2 osoby to nawet na 3 miliardy! Serio. Ilustracje na kartach są iście kocie i bardzo mi się podobają. W ogóle cała gra mi się podoba, bo jest o kotach więc moja opinia o niej nie będzie w ogóle obiektywna, bo ja też mam pszczoły w brzuchu i dlatego mruczę. Miau! A tak na poważnie, nie mam się do czego przyczepić. Wszystko jest kolorowe, ładne i przy odpowiednim użytkowaniu nic nie powinno się z grą wydarzyć.

Kart jest MNÓSTWO, notesy są opasłe, żetony kolorowe i wykonane z grubej tektury.

O CO W TEJ GRZE CHODZI?

W Najlepszej grze o kotach chodzi o to, aby na sam koniec wszystkie przygarnięte podczas rozgrywki kociaki, zostały nakarmione. Aby tego dokonać musimy kolekcjonować karty z rozwagą i rozsądkiem, nie rzucać się na wszystkie pięknie wyglądające kicie o słodkich imionach i pięknych mordkach. Nie dajcie się zwieść tym kociakom, bo tylko czyhają na nasze kurczące się zapasy. Jeżeli jakimś sposobem zaniedbamy któregoś z naszych podopiecznych, dostaniemy za niego karne punkty. Kto by je tam chciał? Dlatego należy pamiętać, aby dopierać karty tak, aby jedzonka starczyło dla każdego kota, którego także dobierzemy z rozłożonych kart. Ponadto możemy zbierać dodatkowe punkty za kocie przybłędy, zabawki, kocimiętkę i ubranka. Dlatego każdy nasz ruch powinien być wyważony i przemyślany. Gra jest bardzo prosta, po obejrzeniu filmu z instrukcją od razu wiedzieliśmy o co chodzi i jak grać, a kiedy pojawiły się ewentualne niejasności, skorzystaliśmy z dołączonej instrukcji. Grę wygrywa osoba, która zdobędzie więcej punktów, które podlicza się na sam koniec gry.

PODSUMOWANIE

Najlepsza gra o kotach wraz z dodatkiem Pudełkiem Łakoci, to naprawdę świetna, lekka i przyjemna gra, której zasady zrozumiecie w kilka minut. Nie ma w niej zaciętej rywalizacji, tylko każdy na spokojnie kolekcjonuje dla siebie to, co jest mu najbardziej potrzebne. Oczywiście można z uwagą śledzić niecne poczynania przeciwnika i analizować co podebrać mu w kolejnej rozgrywce, ale wtedy łatwo możemy się rozproszyć i podkopać siebie. A lepiej po cichu zbierać sobie potrzebne nam rzeczy i na koniec rozłożyć pięknie uzbierane sety z zabawkami czy ubranka. Dodatek wprowadza nam kilka urozmaiceń takich jak pudełka (czy istnieje jakiś kot, który nie miłuje pudełek wszelkiej maści, kształtu i rozmiaru?), wspólne cele (od 3 graczy) oraz dodatkowe karty.

Gra bardzo nam się spodobała chociaż jest zdecydowanie inna od tych, w których gustujemy. Nie ma w niej nachalnej negatywnej interakcji w jakich zazwyczaj gustujemy, a kocia i urocza oprawa sprawia, że aż chce się w nią grać. Na spokojnie i w miłym towarzystwie. Oczywiście w tej grze także chodzi o miażdżące zwycięstwo nad przeciwnikiem, ale w otoczeniu tych wszystkich puchowych kulek, jakoś nie bardzo odczuwam tych wszystkich porażek. Pewnie dlatego ciągle przegrywam, bo łatwo daję się rozproszyć umieszczając koty w pudełkach, albo czytając ich świetne imiona.

Najlepszą grę o kotach wraz z dodatkiem bardzo Wam polecam. Świetnie sprawdzi się do lekkich i naprawdę miłych rozgrywek, w której głównym celem jest zgromadzenie jak największej ilości punktów poprzez przemyślany dobór kart.

Cześć! Dzisiaj przychodzę do Was z ostatnią już częścią karcianych przygód o Kocie Simona i jest nią „Kot Simona. Wielki bałagan” od wydawnictwa MDR. Jest to trzecia gra z tej serii, którą mam przyjemność i ostatnia. Tym razem będziemy musieli odnaleźć się w bałaganiarskim gąszczu, który zrobił niesforny kot. Właściciele kotów powinni się świetnie odnaleźć w tej zabawie. Ja doskonale to rozumiem :D Zapraszam!

Gra „Kot Simona. Wielki Bałagan” przeznaczona jest dla dzieci od 5 roku życia i dla 2 do 8 graczy. Jedna rozgrywka powinna zająć orientacyjnie 10 minut.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA I WYKONANIE

Gra „Wielki bałagan” jest wykonana tak samo jak dwie poprzednie gry z tej serii czyli „Pora karmienia” oraz „Latający obiad”. Niewielkich rozmiarów pudełeczko jest bardzo zgrabne, a w środku znajdziemy 60 bardzo dobrej jakości oraz instrukcję. Ilustracje są naprawdę urocze, a fani kota Simona będą naprawdę zadowoleni.

O CO W TEJ GRZE CHODZI?

Celem gry „Kot Simona. Wielki bałagan” jest zdobycie jak największej ilości kart poprzez szybkość, refleks i przebiegłość. Jeżeli na pierwszej wyłożonej karcie znajduje się oznaczenie z łapką w prawym górnym rogu „+ 1” dokładamy kolejną kartę, aż wypadnie karta bez dodatkowego oznaczenia. Następnie gracz, który jako pierwszy prześledzi połączone ze sobą przedmioty i odgadnie, który przewróci się jako pierwszy, zgarnia całą pulę kart na swój stos chwały. Obrazek, od którego zaczynamy poszukiwania, to ten przedstawiony na zakrytej karcie stosu z Kotem Simona (czerwona karta z Kotem Simona).

PODSUMOWANIE

Podsumowanie tej części nie będzie różnić się od poprzednich, ponieważ wszystkie trzy są na takim samym, świetnym poziomie. Gry są wręcz stworzone dla młodszych graczy, gdyż są szybkie, kolorowane i mają naprawdę bardzo ładne ilustracje. Podeślę Wam link do poprzednich dwóch recenzji gier z tej serii, tam znajdziecie wszystkie pozostałe informacje na temat tych gier i rzetelne podsumowanie.

http://ephotography.pl/kot-simona-latajacy-obiad/

http://ephotography.pl/kot-simona-pora-karmienia/

Cześć! Znacie gry od Adamigo? Myślę że większość z Was na pewno posiada od nich jakąś grę i nawet nie jest tego świadoma. Wiecie, że Adamigo dalej wydaje je wydaje? My mamy chińczyka, który z pewnością ma około 20 lat i dalej świetnie się trzyma, pomimo wielu partyjek. Dzisiaj przychodzę jednak nie z chińczykiem, ale z grą „Na straganie”, która po lekkich modyfikacjach, bardzo spodobała się mojej córce. Zapraszam!

Gra przeznaczona jest dla dzieci od 3 roku życia (wariant gry junior) oraz dla 2 do 4 graczy.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA I WYKONANIE

W pudełku znajdziemy planszę, dwie kostki, pionki, karty z koszykami, karty z produktami oraz instrukcję. Wykonanie jest bardzo fajne i bardzo podoba mi się kolorystyka oraz ilustracje gry „Na straganie”. Mają swoisty klimat i bardzo przyjemnie się w nią gra.

JAK GRAĆ?

W grę „Na straganie” można grać na dwa różne sposoby, lub zmodyfikować grę na swój sposób, ponieważ jest ona na tyle prosta, że zmienianie reguł (choć z zasady tego nie robię), niczego jej nie ujmie. Wariant dla starszych dzieci jest zdecydowanie trudniejszy, ale też ciekawszy oraz wymagający, bo poruszanie się po planszy przy pomocy rzuty kostką jest tutaj ciekawie rozwiązanie. Jeżeli przy rzucie pojawi się różna liczba oczek, gracz musi obliczyć różnicę między wyższą a niższą wartością i o tyle pól musi poruszyć się na planszy w dowolnym kierunku. Zrozumiałe jest, że maluchy nie dadzą sobie z tym rady, ale dla starszaków będzie to fajna zabawa i ćwiczenie prostych działań matematycznych. W instrukcji dokładnie opisano sytuację, kiedy wypadną dwa takie same oczka. Wtedy musimy postępować według określonych zasad.

Naszym zadaniem jest zebranie do koszyka czterech różnych produktów i zapełnienie jak największej ilości koszyków. Wygrywa osoba, która zapełni jak najwięcej koszyków. Jednak kiedy dojdzie do remisu, wtedy musimy podliczyć ile wydaliśmy na nasze produkty (informacja o tym znajduje się w kółeczku na każdej karcie). Wtedy zwycięża gracz, który wydał najmniej. Jeżeli najedziemy na pole z produktem, którego kolor mamy już w koszyku, wtedy nie dobieramy karty.

W wariancie dla maluchów możemy grać jedną kostką i do woli manipulować liczbą koszyków, które należy zapełnić podczas gry.

PODSUMOWANIE

„Na straganie” od Adamigo to bardzo przyjemna gra planszowa przeznaczona dla dzieci w różnym wieku. Jest na tyle uniwersalna i prosta, że można w nią grać nawet nie znając zasad, ponieważ jeżeli chcemy tylko pokazać dziecku zabawę z grą, tak naprawdę wystarczy tylko jedna kostka, koszyk oraz karty z warzywami i owocami. Plansza przypomina mi trochę popularną i wszystkim znaną grę, co w moim przypadku uważam za plus, ponieważ jest to bardzo prosta w użytkowaniu plansza i zauważyłam, że Lili bardzo się ten sposób poruszania po niej spodobał. Nie miała problemu, aby chodzić „w kółko” i chętnie uczestniczyła w grze. My gramy w baaardzo uproszczony wariant, bo moja córka nie należy do cierpliwych osób i musi mieć wszystko zaraz i natychmiast (nie wiem po kim to ma, ja się wypieram :D). Nasza wersja polegała na ciągłym uzupełnianiu koszyczków poprzez zbieranie składników. Omijałyśmy pola specjalne, wprowadziłam je dopiero po jakimś czasie. Gra jest bardzo kolorowa, uniwersalna (co daje jej ogromnego plusa) i zdrowa! :) Dla starszych dzieci wprowadzono możliwość grania w trudniejszą wersję, gdzie do zabawy wchodzi proste liczenie (odejmowanie), co jest niecodziennym sposobem poruszania się po planszy. Myślę, że może to być interesujący wariant, jednak dla opornych całkowicie do pominięcia.

„Na straganie” oceniam bardzo pozytywnie, najważniejsze jest to, że Lili się spodobała i chętnie po nią sięgamy. Są gry, w które ona naprawdę nie chce grać i leżą, więc moje pozytywne recenzje wynikają z tego, że o tamtych grach nie pisałam, ale planuję. Chcę zrobić wpis o grach, które mimo świetnych opinii i poleceń, całkowicie się u nas nie sprawdziły. Kiedy to będzie, niestety nie wiem, ale na pewno dam znać.

Cześć! Dzisiaj przychodzę do Was z grą dla najmłodszych dzieci i jest nią „Wielka Gra Kolorów”, gdzie bohaterami są postacie z bajki Bing. Wiem jak takie gry są poszukiwane, bo sama miałam problem, aby znaleźć coś odpowiedniego dla Lili, kiedy ta była jeszcze maluchem. Fajnie, że powstaje coraz więcej gier dla brzdąców, a ta wydaje mi się idealna na sam początek. Chyba wygra z dotychczasowym hitem, bo jest DUŻA, BANALNA i z popularnymi postaciami z bajki, które niejeden malec na pewno będzie znał. Jak nie z wersji animowanej, to być może z książeczek. Zapraszam!

Gra przeznaczona jest dla dzieci od 2 roku życia i dla 1 do 4 graczy.

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA I WYKONANIE

Wykonanie jakie jest – każdy widzi na zdjęciach, ale upewnię Was tylko, że gra jest naprawdę fajnie wykonana. Podstawki do postaci są solidne, duże i stabilne, a bohaterów z bajki Bing wykonano z grubszego kartony. Plansza to jednocześnie puzzle, które należy złożyć z pomocą osoby dorosłej, bo może być z tym problem. Z tyłu planszy do gry naprawdę znajdują się puzzle z Bingiem z ilustracją o wielkości 70 x 50 cm. Świetne jest to, że każdy element gry został wykorzystany w całości. Kartoniki z kolorami, które służą nam do poruszania się postaciami po planszy, również są solidne i idealne do małych rączek. Co więcej, one również są dwustronne, a na odwrocie znajdują się obrazki służące do popularnej gry pamięciowej.

O CO W TEJ GRZE CHODZI?

Wielka Gra Kolorów jest grą 3w1, gdyż zawiera w sobie aż 3 zabawy. Jedną z nich są puzzle składające się z 24 elementów. Kolejną wielka gra planszowa z dołączonymi do niej 4 postaciami z Binga. Figurki są naprawdę duże! Trzecią jest popularna gra pamięciowa, którą zna chyba każdy.

W grze planszowej poruszamy się naszymi postaciami zgodnie z tym, jaki kolor kafelka wylosujemy. Jest ich bardzo dużo, a gra ma tak rozmieszczone kolory, że trwa bardzo krótko, czyli idealnie dla niecierpliwych maluchów. Czarny kolor oznacza, że tracimy kolejkę, ale można oczywiście ten punkt pominąć.

PODSUMOWANIE

Uważam, że Wielka Gra Kolorów będzie jedną z lepszych gier na początek planszowej przygody młodszych dzieci. Jednak to osoba dorosła, przynajmniej na samym początku, będzie musiała pomóc maluchowi przy układaniu głównej planszy, ponieważ jest to trudne zadanie i absolutnie niewykonalne dla dziecka 2. Dodatkowym atutem jest oczywiście nauka kolorów i ich utrwalanie, a gra jest na tyle szybka, że nawet najmłodsze dziecko nie powinno się zgubić. Oczywiście istnieje tutaj motyw rywalizacji, ale można go pominąć i malec może bawić się w grę po prostu sam. Jak widzicie na zdjęciach, pionki są OGROMNE! Zupełnie niestandardowe, nie spotkałam się jeszcze z tak dużymi pionkami w jakiejkolwiek gry dla małych dzieci, a uwierzcie, mam ich trochę. Gra ma banalne zasady, do opanowania w pół minuty. Z moją córką potrafimy rozegrać kilka rund pod rząd i za każdym razem ma z tego frajdę, a ma już ponad 4,5 roku. Puzzle również zostały już ułożone, a memo jak to memo, omijamy :D Żałuję, że nie było takich gier kiedy moja córka zaczynała przygodę z planszówkami, ponieważ ma wszystkie elementy, czego fajna gra potrzebuje na początek. Duże postaci, kolory, kolorowe kafelki i prościutkie zasady. Nie ma w tej grze kostki, dlatego gra będzie bezpieczna nawet dla jeszcze „rzucających” dzieci, ale należy uważać na plastikowe podstawki do pionków, ponieważ jak widać – są dosyć spore. Bardzo Wam tę grę polecam!

Cześć! Jeżeli lubicie gry słowne, a Scrabble nie jest Wam obce, znacie mnóstwo długich i skomplikowanych wyrazów – „7 słów” od Foxgames jest zdecydowanie dla Was! Możecie świetnie się bawić nie tylko w gronie znajomych i przyjaciół, ale także stanąć do boju o tytuł Mistrza z samym sobą. Zapraszam!

Gra przeznaczona jest dla dzieci od 10 roku życia i dla 1-6 graczy. Jedna rozgrywka powinna zająć orientacyjnie 20 minut.

ZAWARTOŚĆ I WYKONANIE

W środku znajdziemy niezbędne do gry karty, notes do zapisywania słów i punktacji, ołówki oraz klepsydrę i instrukcję obsługi. Wszystko wykonane jest bardzo dobrze i starannie, co możecie zobaczyć na zdjęciach. Notes jest naprawdę gruby i dwustronny, starczy nam na mnóstwo rozgrywek. Gra jest niewielkich rozmiarów i moim zdaniem dobrze sprawdzi się w podróży. No i jest bardzo ładna! Uwielbiam takie klimaty, a fretka na pudełku kupiła mnie całkowicie.

O CO W TEJ GRZE CHODZI?

W grze „7 słów” najważniejsze są długie słowa. Im dłuższe tym lepsze, bo lepiej punktowane. Logiczne! Znajdowanie długich słów jest tutaj o wiele łatwiejsze, ponieważ gracz nie potrzebuje do tego wszystkich liter znajdujących się w danym wyrazie, a będzie musiał użyć takich, za które otrzyma jak najwięcej punktów.

Grę zaczynamy od rozłożenia 8 losowych liter oraz kart z punktami na środku stołu tak, aby były dobrze widoczne dla wszystkich graczy. Z tych właśnie liter, każdy z graczy tworzy jak najdłuższe słowo używając przy tym jak najwięcej liter widniejących na kartach. Na koniec podlicza punkty i zapisuje wszystko na swojej karteczce.

Wszystkie zasady zostały oczywiście szczegółowo opisane w instrukcji. Są bardzo jasne i przejrzyste, do zrozumienia w kilka minut.

PODSUMOWANIE

Zacznę od tego, że do tej pory grałam w „7 słów” sama, ponieważ gry słowne nie są ulubioną rozrywką mojego męża i broni się przed tym rękami i nogami. W niczym mi to nie przeszkadza, bo ja lubię główkować przy językowych łamigłówkach i takie gry sprawiają mi wiele przyjemności. Póki co nie gram jednak na czas, ponieważ bardzo mnie to stresuje (:D) i nie chcę, aby wisiało nade mną straszliwe widmo klepsydry. Oczywiście kiedy przychodzi co do czego, nagle mam pustkę i żadne długaśne słowa nie przychodzą mi do głowy, a co dopiero gdybym miała grać jeszcze na czas! Na szczęście klepsydra nie jest wymagana i można uprościć grę pozbywając się tego elementu i trzymać się nieco innych zasad. Z mojej perspektywy „7 słów” to świetna alternatywa dla innych, długich gier językowych i fajnie sprawdzi się zarówno w pojedynkę jak i w większym gronie. Szczególnie polecam fanom takich gier, bo osoby, które nie czują się za dobrze w potyczkach słownych, mogą się po prostu znudzić. Takie gry trzeba lubić. Mój mąż nie chciał nawet spróbować :D Jak dla mnie „7 słów” jest bardzo fajną alternatywą do innej popularnej gry tego typu – jest zdecydowanie szybsza i łatwiejsza. Zasady są bardzo proste i można je zrozumieć w kilka chwil, nie trzeba się głowić i dochodzić do tego czy tak można czy nie. Jeżeli jakieś słowo wydaje się innym graczom podejrzane, wystarczy to zakwestionować i sprawdzić, a wtedy marny los spada na graczy, który śmiał wątpić w inteligencję swojego przeciwnika. Ale czego nie robi się dla wygranej? :D W skrócie: jeżeli lubicie gry słowne, przypominać sobie długie, skomplikowane i nikomu nieznane wcześniej słowa, które zdeklasują całe towarzystwo – „7 słów” będzie idealną grą dla Was.

Cześć! Dzisiaj przychodzę do Was z krótką recenzją na temat gry którą znają chyba wszyscy. Jest nią „Skaczące czapeczki” od wydawnictwa Kukuryku. Czy jest ktoś, kto chociaż raz nie rozegrał zaciekłego boju w tej wcale nie takiej prostej grze? Wątpię!

Gra przeznaczona jest dla dzieci od 5 roku życia i dla 1-4 graczy.

ZAWARTOŚĆ I WYKONANIE

Gra tak naprawdę zawarta jest w pudełku i potrzeba 10 sekund na jej rozłożenie. W środku znajdziemy komplet skaczących czapeczek oraz niezbędne do zabawy wyrzutnie. Pudełko jest tak naprawdę naszą planszą i to wszystko czego potrzebujemy, aby zacząć zabawę. Na odwrocie opakowania znajduje się krótka instrukcja wraz z punktacją za poszczególne kolorowe okręgi. Pionki oraz wyrzutnie są fajnie wykonane – z tym z pewnością nic się nie wydarzy. Jednak szczególną uwagę należy zwrócić na planszę – jest delikatna i małe rączki mogą ją niechcący zniszczyć. Dlatego nie polecam jej młodszym dzieciom, bo przy zwykłej zabawie nie powinna się potargać. Przy naszych intensywnych partiach wszystko dalej jest w idealnym stanie :D

O CO W TEJ GRZE CHODZI?

W „Skaczących czapeczkach” musimy wyskakać sobie drogę do wygranej. Kładziemy nasz pionek na wyrzutni, naciskamy mocno palcem i… no właśnie! Nasz pionek leci, leci, leci, aż w końcu ląduje po drugiej stronie planszy :D To wcale nie jest takie proste trafić do celu, ale to jest cały urok tej gry. Naszym zadaniem jest trafienie czapeczkami jak najbliżej środka, aby zdobyć najwięcej punktów. I tyle! :)

PODSUMOWANIE

Jak widzicie, o tej prostej grze nie ma się co rozpisywać. Prościutkie zasady, jasny cel – tutaj liczy się głównie zabawa i zręczność, a śmiechu jest co niemiara. Przy pierwszych partiach musieliśmy jednak cierpliwie tłumaczyć naszej córce, że czasem się niestety nie trafia i nawet nam jest ciężko, bo nasze czapeczki latały po całym pokoju. Dlatego zdecydowanie odradzam tę grę dla jeszcze młodszych dzieci, które z reguły szybko się zniechęcają i są bardzo niezadowolone kiedy im nie wychodzi podczas gry. Zadanie wygląda banalnie prosto, jednak wcale takie nie jest. Ciężko wyczuć te niesforne czapeczki, a jeszcze ciężej ich lot :D Robią co chcą! I to jest właśnie ich piękno :D A jaka radość kiedy trafi się w sam środek. Jak widać Lili zawsze zabiera wszystkie nieużywane kolory i po prostu sobie nimi gra, bo w „Skaczące czapeczki” można spokojnie grać sobie samemu. Frajda jest dokładnie taka sama. W przypadku tej gry, chwilowo nie jestem w stanie określić kto bawi się lepiej – rodzice czy dziecko :D Ale na tę chwilę, szala przechyla się w stronę dorosłych. „Skaczące czapeczki” to bardzo przyjemna, szybka i prosta gra, zdecydowanie dla całej rodziny. Nikt nie będzie się przy niej nudził, bo emocji nie brakuje :).

Cześć! „Królicza Norka” Smart Games od wydawnictwa IUVI, jest już naszą czwartą grą z tej serii i jeszcze ani razu się na nich nie zawiodłam. Właściwie mogę śmiało stwierdzić, że nie jest to raczej możliwe, ponieważ gry logiczne są ponadczasowe i nie znają słowa „nuda”. Jedyne słowo jakie mogę użyć opisując gry z serii Smart Games to „TRUDNE” :D Zapraszam!

„Królicza Norka” jest grą przeznaczoną dla dzieci od 5 roku życia i jest to gra jednoosobowa.

ZAWARTOŚĆ I WYKONANIE

„Królicza Norka” jest grą w wersji podróżnej – magnetyczna, mała i poręczna. Nic się nie zgubi i nie wypadnie, bo wszystko jest na miejscu, a magnesy dobrze trzymają planszy. Zapinana na guziczek z pewnością sama się nie otworzy, bo bardzo mocno trzyma. W środku znajduje się 48 kart z zadaniami, na końcu są solucje. Obok widnieje plansza oraz potrzebne do zabawy magnesy ze zwierzętami oraz ziemią do budowy norek. Książeczka jest twarda i stworzona do podróżowania.

O CO W TEJ GRZE CHODZI?

W książeczce znajdziemy aż 48 zadań podzielonych na 4 poziomy trudności: starter, junior, expert oraz master. Na samym początku wybieramy jedno z zadań i układamy nasze płytki ze zwierzętami według podanego wzoru. Naszym zadaniem jest ułożenie brązowych płytek z ziemią tak, aby każde ze zwierzątek miała swoją norkę i wyjście na górze. Musimy pamiętać o kilku istotnych zasadach:

  • Musimy użyć wszystkich brązowych płytek
  • wszystkie króliki zawsze muszą mieszkać w jednej norce
  • każda z norek musi mieć wyjście znajdujące się na górze planszy.

Każde zadanie ma tylko jedno rozwiązanie, które możemy znaleźć na końcu kart z zadaniami.

PODSUMOWANIE

„Królicza Norka” od IUVI to kolejna świetna pozycja w naszej kolekcji. Jednak moja niespełna 4,5 latka nie jest jeszcze na nią gotowa. Dlaczego zatem piszę, że jest świetna? Bo gry z serii Smart Games, mimo że wiekowo są przeznaczone dla dzieci od 5 roku życia, dorosłym także sprawią frajdę. W tym mnie i mojemu mężowi. Jak już pisałam wcześniej – gry logiczne są ponadczasowe i dla każdego. Nie ma tutaj limitu wieku, a ogranicza nas jedynie wyobraźnia i logika. Przy tej bardzo niepozornej grze, w której mamy niewiele elementów, trzeba się nagłowić. Wygląda banalnie – kilka zwierzątek i trzy brązowe płytki – czy może być w tym coś trudnego? Pewnie! Najgorzej było mi zacząć się wczuć, później nadal szło pod górkę :D

Wrócę jednak do mojej prawie 4,5 latki. Pomimo tego, że rozumie zasady, „Królicza Norka” nie jest jeszcze dla niej. Z czasem na pewno będę pokazywać jej ten tytuł coraz częściej, ale na chwilę obecną będzie musiał niestety poczekać na TEN moment. Dla dzieci, które są już zaznajomione z grami z serii Smart Games i lubią takie łamigłówki – „Królicza Norka” sprawdzi się świetnie. Na pewno się nie zawiedziecie, bo nie ma czym :D

Ogromnym plusem jest jej format oraz przeznaczenie – jest to tak zwana gra podróżna i oceniałabym ją w takiej właśnie kategorii. Świetnie sprawdzi się w podróży czy na wakacjach ponieważ jej rozmiar jest tak kompaktowy, że zmieści się wszędzie i możemy mieć pewność, że nic nam z niej nie wypadnie. Również solidne wykonanie zapewnia trwałość i możemy bez obaw wrzucić ją do torebki czy plecaka. Magnetyczne płytki są wykonane z grubego tworzywa – nawet w małych rączkach będą bezpieczne.

Gry z serii Smart Games od IUVI zawsze mnie zachwycają i stawiają wysoko porzeczkę. Dodatkowo zmuszają nas do logicznego i intensywnego myślenia, a całość zawsze cieszy oko. Polecam z czystym sumieniem :)

Cześć! Dzisiaj chciałabym pokazać Wam świetną nowość z serii Smart Games od wydawnictwa IUVI i jest nią „Blok w blok” . Dla fanów zagmatwanych układanek i kostek ta gra będzie idealna! Wręcz stworzona dla takich osób! Dla graczy, którzy po raz pierwszy będą mierzyć się z tym tworem będzie to nie lada wyzwanie. Tak jak dla mnie. Kiedy otwierałam pudełko wypadło mi kilka elementów. Nie umiałam ich włożyć na powrót :D Polecam, Ewa.

Gra przeznaczona jest dla dzieci od 10 roku życia i dla 2 graczy. Czas jednej rozgrywki powinien zająć około 10 minut. W tę grę można grać także samemu, a raczej ją układać, a do dyspozycji mamy aż 80 układanek, o różnych poziomach trudności.

*Zdjęcia przedstawiają prawdziwe zmagania mojego męża z układanką numer 49. Nie powiem, ale chwilkę mu to zajęło :D

ZAWARTOŚĆ PUDEŁKA I WYKONANIE

W pudełku nie znajdziemy wiele, ale znajdziemy za to gwiazdę wieczoru – kostkę, którą ubrano w bardzo fajne i solidne opakowanie, które będzie służyło za naszą podstawkę podczas grania. Oraz instrukcję i książeczkę z zadaniami i solucjami. Kostka jest naprawdę bardzo, bardzo solidna i moim zdaniem niezniszczalna. Również obudowa zrobiona jest z twardego materiału, przez co nawet przy przypadkowym upadku nie powinna się zniszczyć. Niebieska część służy jako podstawka podczas gry, którą łączymy z białą i dzięki temu cała konstrukcja jest stabilna i ustawiona pod odpowiednim kątem. Wszystkie elementy wykonano z najwyższą starannością, a sama kostka prezentuje się złowrogo i strasznie. Dla mnie oczywiście :D A tak na poważnie, to jest piękna!

O CO TEJ KOSTCE WŁAŚCIWIE CHODZI?

Kostka bardzo chce zostać ułożona i naszym zadaniem jest jej w tym pomóc. Mamy na to dwa sposoby – walka w pojedynkę lub zacięta próba przebiegłości, sprytu i koncentracji.

Każdy z graczy wybiera zestaw 8 klocków w danym kolorze (do dyspozycji mamy kolor czerwony lub żółty. Zestawy klocków są takie same). I już tutaj zaczyna się zabawa. Pierwszy z zawodników układa swój klocek na podstawce i gracze wykonują ruchy naprzemiennie. Gra kończy się w momencie, kiedy jedna z osób nie może nigdzie dołożyć klocka. Na koniec rozgrywki należy policzyć kwadraty w swoim kolorze, znajdujące się na trzech górnych bokach kostki. Gracz, który ma ich więcej zdobywa tytuł mistrza świata w „Bloku w blok”. :D

Drugim wariantem jest walka w pojedynkę. Serdecznie życzę wszystkim powodzenia na poziomach Master czy Wizard. Osobiście na samą myśl jest mi słabo i ja skromnie zaczynam od Startera, tak na dobry początek i przygodę z tą kostką. Wszystkich zagadek jest aż 80 i te końcowe są naprawdę iście czarodziejskie. Bez magii się chyba nie obejdzie :D

PODSUMOWANIE

Blok w blok” to świetna zabawa nie tylko dla fanów układanek logicznych, przy których musimy wysilić absolutnie wszystkie szare komórki. Kostka z pewnością pobudzi naszą wyobraźnię przestrzenną (której ja osobiście nie posiadam) i zmusi do myślenia abstrakcyjnego. Moim zdaniem „Blok w blok” sprawdzi się dla każdego, a nawet i młodsze dzieci powinny sięgnąć po tą na pierwszy rzut oka, niewinną kosteczkę. Na pierwszy ogień dałam mężowi do układania poziom 30 i bez problemu sobie z nią poradził. No to później od razu poziom 80. Niestety, tutaj się poddał po dłuższej chwili, ale zarzeka się, że na pewno ułożyłby, gdyby się uparł. Wierzę mu na słowo, bo on potrafi w takie rzeczy. Prostsze poziomy nie stanowią dla niego większego problemu, ale musi poświęcić im chwilę. Jest to świetne ćwiczenie pobudzające nasz mózg do myślenia i takie układanki logiczne są bardzo rozwijające. Uwielbiam takie gry dla dzieci, które oprócz świetnej zabawy, dostarczają także innych tak ważnych bodźców.

„Blok w blok” polecam każdemu, naprawdę! Świetnie sprawdzi się podczas wieczornych potyczek wśród dorosłych i dzieci, a także do samodzielnego układania i zmagania się z coraz to trudniejszymi poziomami, które naprawdę nie należą do łatwych. Dla mnie wręcz niemożliwych do rozwiązania :D „Blok w blok” to niepozorna kostka, która naprawdę Was zaskoczy. Gwarantuję!